Ik ben in Spanje

Vandaag vond ik een beetje een spannende dag. Ik had met Jaap (dank voor het frequent overleg) ongeveer 100 mogelijk routes bekeken die er allemaal op neerkwamen dat ik een pittige berg moest overklimmen om in Spanje te komen. Dat liet mij niet los. En daar komt nog bij dat ik geen woord Spaans spreek. Realmente ni una palabra. En daar zag ik ook tegenop.

Maar zoals wel vaker als ik me ergens druk over maak, het viel wel mee. Uiteindelijk door een combinatie van een aantal routes was het klimmen te doen. Al was het nu en dan adembenemend. En ik besloot in Figueres een hotel te nemen met een Engels sprekende receptioniste. 

Mijn eerste indruk van Spanje is dat het schoner is dan Frankrijk. Nu heb ik tot nu toe alleen op een prachtige weg gereden dus dat kan nog veranderen. En het komt wel gezellig over.

Wat iedere keer veel tijd kost zijn stadjes waar je langs zou kunnen, maar waar - waarschijnlijk onder druk van de plaatselijke horeca - de routeapp je toch door het centrum stuurt. Dat kost mij - denk ik - per dag zo’n 1,5 uur extra fietstijd. Voor de Stravavolgers: kijk eens naar mijn route in Argeles-sur-Mer. Die had korter gekund.

Verder niet veel te melden. Lange dag, mooie dag, morgen richting Barcelona.

Duran Hotel & Restaurant, Figueres